Zsazsazsu

Να βιαστώ να ξεκουμπώσω το πουκάμισό σου, να φιλήσω το πρόσωπό σου, ν’ αγγίξω το σώμα σου. Να βιαστώ να σ’ αγαπήσω καταχωρώντας σε στο μητρώο των άστρων. Κι αύριο, σαν ξημερώσει, να σε κάνω ποίημα. Θέλω τον έρωτά σου στο χρόνο του τον ενεστώτα, οριστικό και αμετάκλητο, δίχως υποτακτικές υπεκφυγές, αμφίβολους αορίστους και μέλλοντος κατ’ εξακολούθηση. Θέλω τον έρωτά σου μικρή παθητική μετοχή, παραδομένο εξαρτημένο θυμωμένο, να μεταγγίζεσαι ολάκερη ως τον τελευταίο σπασμό και να σου γνέφω κι άλλο. Θέλω τον έρωτά σου εξουσία κι επανάσταση. Ελένη Μαυρογονάτου

Αναρωτιέμαι αν είμαι εδώ, μήπως το χώμα που πατώ είναι από σκέψη μόνο. Αν ό,τι βλέπω είν’ υπαρκτό, ή μια εικόνα στο μυαλό, μια μάχη με το χρόνο. Κι αν ειν’ τα χείλη σου γλυκά και τα φιλιά σου αληθινά, ή είσαι μόνο αέρας. Αν κάθε βράδυ είσαι εδώ, ή αν αγκαλιάζω το κενό μιας ακόμα μέρας. Αναρωτιέμαι αν ό,τι ζω έχει ένα νόημα κρυφό ή είναι μια απάτη. Αν έχω μέσα μου θεό, ή ένα τίποτα στεγνό και μια ελπίδα σκάρτη.

Κοιτάζω έξω απο το παράθυρο τα σύννεφα να χορεύουν και σκέφτομαι... Ο καιρός περνάει τόσο γρήγορα... Είπες για μια στιγμή μόνο θα σταθείς να ξαποστάσεις και περάσαν μήνες! Εδώ ... να κοιτώ έξω απο το παράθυρο τα σύννεφα να τρέχουν... Θέλω να ξεκινήσω αυτή τη ζωή που ονειρεύομαι μα το μόνο που κάνω είναι να επιβιώνω... Κοιτώ τα σύννεφα και σκέφτομαι... κοιτώ τα σύννεφα και απελπίζομαι... Ο καιρός τρέχει πιο γρήγορα απο μένα. Πώς θα τον προλάβω; Μήνες χαμένοι... τόσος δρόμος μπροστά να καλύψω. Σταματήστε!!! Τα χρόνια περνάνε... μεταμφιέζονται σε μήνες, μέρες, ώρες και περνάνε κάτω απ'τη μύτη μου... Αχ σύννεφα... σας κοίταζα και ξεχάστηκα!! Τώρα πώς θα προλάβω;;