Ασφάλισα τις πόρτες
Μη με πληγώσεις πιο πολύ...
Δεν σκέφτηκα πως με πόρτες κλειστές ούτε η αγάπη δεν μπορεί πια να μπει...
Μη με πληγώσεις πιο πολύ...
Δεν σκέφτηκα πως με πόρτες κλειστές ούτε η αγάπη δεν μπορεί πια να μπει...
15 χρόνια
15 Χρόνια.... αλλά ποιος μετράει;! Περνάνε τόσο γρήγορα! Χτες δεν πρόλαβα να σου πω... ούτε να σου δώσω... και πέρασε η μέρα... και χάθηκε η στιγμή. 15 χρόνια σε ένα εικοσιτετράωρο ... χάθηκε η στιγμή... Δεν θυμάμαι αν κοίταξα τα μάτια σου σήμερα, ούτε αν σου είπα κάτι σημαντικό. όλο δουλειές και παιδιά και άγχος και... και τα εικοσιτετράωρα περνάνε... Έρχεται το βράδυ, το πρωί και πάλι η νύχτα και ... δεν θυμάμαι... κοίταξα τα μάτια σου σήμερα; Άγγιξα το χέρι σου; Φίλησα το πρόσωπό σου; Δεν θυμάμαι... πόσες μέρες έχουν περάσει; πόσα συναισθήματα έχουν αλλάξει. Μια στιγμή! Σταμάτα μια στιγμή να σε κοιτάξω. Να δω αν είσαι ο ίδιος... Εγώ δεν είμαι. Το ξέρεις... δεν είμαι η ίδια! Έχω αλλάξει τόσο πολύ.... Μια στιγμή... θέλω μόνο μια στιγμή να γυρίσω και να σε κοιτάξω με τα άλλα μάτια μου... εκείνα που σε κοίταζαν τότε... Μια στιγμή! Μόνο μια στιγμή!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου